Helden groot en klein

Een interview met Sven Ronsijn van figurentheatergezelschap Ultima Thule, door Evelyne Coussens

Nogal wat mensen moesten zichzelf het voorbije anderhalf jaar heruitvinden. Het gevoel van uitstappen langs de kant van de weg, rondkijken, en het even niet meer weten. In Kleine Held neemt Sven Ronsijn van figurentheatergezelschap Ultima Thule die zoekende mens teder bij de hand. Aangevuurd door de melancholische soundtrack van The Antler King ontstaat er zo een nieuw pad.

Het is niet de eerste keer dat Ultima Thule zich laat omringen door muzikanten. In hun theater rond objecten en figuren spelen ook media als film, dans of muziek steeds een belangrijke rol. Voor Kleine Held vuurden de dromerige geluidswereld van The Antler King (Esther Lybeert en Maarten Flamand) en de verbeelding van regisseur Sven Ronsijn elkaar aan. A match made in heaven. 

De donkere, bevreemdende sound van de muziek paste precies op wat Ronsijn wilde vertellen. Een verhaal losweg geïnspireerd door de oud-Griekse Odysseia, maar dan radicaal hertaald naar het nu. Ronsijn: ‘Kleine Held gaat over de zwerftocht van een figuur, die na een heftige periode in zijn leven aan de kant van de weg staat en zich afvraagt wat de volgende stap is. Ondanks zijn successen uit het verleden voelt hij zich heel klein. Die eerste pas zetten en opnieuw in beweging komen is voor hem al een hele heldendaad.

Kleine Held gaat over de zwerftocht van een figuur, die na een heftige periode in zijn leven aan de kant van de weg staat en zich afvraagt wat de volgende stap is.

Sven Ronsijn

Alles weg

Het verhaal van Kleine Held lag klaar op het moment dat COVID-19 toesloeg. Toen de ploeg een dik jaar later de tekst weer oppakte, bleek daar vanzelf een nieuwe dimensie aan te zijn toegevoegd. Lybeert: ‘We hadden intussen allemààl langs de kant van de weg gestaan. Als regisseurs, muzikanten en artiesten waren we maandenlang afgesneden geweest van onszelf en datgene wat ons identiteit geeft. Voor The Antler King is dat muzikant zijn, samenwerken met andere artiesten en optreden voor een publiek. Die ontwrichtende ervaring heeft zich vertaald in de tekst.’ 

De kleine held in Kleine Held werd een muzikant die jarenlang zijn leven gaf om het te maken in de harde wereld van de muziekindustrie. Maar op een gegeven moment is het voorbij. Het touren, het succes, de roem – alles weg. Bij die sfeer van verlatenheid hoorde Ronsijn spontaan een bluesy, Amerikaanse sound. The Antler King doet daar zijn eigen hoek af. Lybeert en Flamand voegden aan hun basisinstrumentarium van gitaar en drums een hoop nieuwe instrumenten toe en ontwikkelden een geheel eigen muzikale vertelling, vol humor en experiment.

We doen zo hard ons best om top te zijn, maar in wezen zijn we allemaal zoekende. Ik vind het niet erg om dat te tonen, omdat je zo de realiteit een kans geeft. We zijn allemaal falende wezens. In elk van ons zit zo’n kleine held.

Sven Ronsijn

Humor

Die humor is niet onbelangrijk. Want hoe ernstig het gegeven van een mens op zoek naar zichzelf misschien ook klinkt, Ultima Thule heeft er het handje van weg om op gezette tijden de zwaarte te relativeren. Ronsijn: ‘Het is bij mij een spontane reflex. Als de zaken te groot of te zwaar worden, zet ik daar graag iets tegenover dat onnozel is. Zo is er een scène waarin een tourbus door het landschap rijdt, met een epische soundtrack onder – helemaal het intense leven on the road. Maar als je die bus achteraan opendoet komt daar een sixpack uit. Het romantische heldenleven van de muzikant bestaat er ook maar gewoon uit om verveeld een biertje open te trekken.’ (lacht

Tegelijkertijd schuilt onder die humor voor Ronsijn telkens weer de tragiek. ‘We doen zo hard ons best om top te zijn, maar in wezen zijn we allemaal zoekende. Ik vind het niet erg om dat te tonen, omdat je zo de realiteit een kans geeft. We zijn allemaal falende wezens. In elk van ons zit zo’n kleine held.’

Gepubliceerd op wo 08.09.21