De Kortste Nacht is eindelijk terug

In gesprek met Giovanni Di Domenico over zijn plannen voor de langverwachte afsluiter van het concertseizoen: De Kortste Nacht / door Stijn Buyst

vr 24.06 t/m za 25.06
De Kortste Nacht: Giovanni Di Domenico's Echoism

---------------------------------------

Wanneer we Giovanni Di Domenico spreken over wat hij wil aanvangen met De Kortste Nacht van de Handelsbeurs, is het volop dag, op de zonovergoten Parvis van Sint-Gillis. Giovanni’s roots liggen in Rome, maar hij voelt zich naar eigen zeggen ondertussen helemaal Brusseleir.

Wat is dat toch met de nacht, Giovanni?

‘Voor mij persoonlijk is het moment tussen wakker zijn en dromen magisch: dan heb ik heel veel muziek in mijn hoofd. Heel soms slaag ik erin om die muziek ook te noteren.’

Ga je dat moment opzoeken tijdens De Kortste Nacht?

‘Zeker. We zullen ons fysiek en mentaal moeten voorbereiden, net omdat het een hele nacht duurt. Het verloop ligt al vast, met drie grote ensemblestukken en daartussen meer uitgepuurde passages in kleinere formaties.’

Voor mij persoonlijk is het moment tussen wakker zijn en dromen magisch: dan heb ik heel veel muziek in mijn hoofd. Heel soms slaag ik erin om die muziek ook te noteren.

Niels Van Heertum zit in je ensemble voor de Nacht. Hij speelde op de eerste editie met Vvolk. Heeft hij je daarover verteld?

‘Hij vond het een ongelofelijke ervaring. Ik heb zelf al iets vergelijkbaars gedaan in Brussel en dat was ook magnifiek.’

Kan je iets vertellen over het ensemble dat je meebrengt?
‘Het is mijn kleine Belgische ensemble: de Vlamingen, Brusselaars en buitenlanders met wie ik de laatste jaren mijn gecomponeerde werk breng. Ze wonen allemaal in België , behalve Miquel Casaponsa, die naar Barcelona is verhuisd. Er zijn blazers, strijkers, twee elektrische gitaren, elektronica. Zelf zal ik piano, rhodes, synths en elektronica spelen. Ik hou heel erg van de scene rond Philip Glass: de New Yorkse jaren zeventig. Blazers en strijkers: daar zit véél geluid in.’

Over New York in de jaren zeventig gesproken: ik hoor soms het rauw repetitieve van Charlemagne Palestine in je spel.
‘Oh, maar ik ben dol op dat fysieke aspect van pianospelen – geluiden die normaal niet uit een piano zouden komen.’

Je oeuvre gaat van wilde freejazz, tot introverte drones en heel poppy muziek met Oba Loba. Zullen we dat allemaal horen tijdens je Kortste Nacht?

‘Ja. Alleen freejazz past wellicht minder in het concept. Verder heb ik de opdeling in genres nooit begrepen. Ik hou bijvoorbeeld van jazz, maar er is heel veel jazz waar ik absoluut niét van hou. For me music
is one: drones spelen of free jazz met Akira Sakata is hetzelfde.’

Wat als op de Kortste Nacht iedereen in slaap valt voor middernacht?

‘Dat hoeft niet noodzakelijk een probleem te zijn. Monk zei al dat zijn ideaal was om tegelijkertijd te spelen en te slapen, dus… J’adore.’

Je vermeldde net Akira Sakata. Kan je iets vertellen over je Japanse connectie?

‘Ik ben in 2008 voor het eerst daar gaan spelen, nadat ik in Brussel Daysuke Takaoka ontmoette. Hij bracht me in contact met Tatsuhisa Yamamoto, die me op zijn beurt bij Jim O’Rourke en Akira Sakata introduceerde. Tot 2019 ben ik elk jaar gegaan. Tokio is voor mij de beste plek ter wereld voor experimentele improvisatie. Er is absoluut geen geld voor die muziek, maar they just do it, het zijn Samoerai.’ (lacht)

Was je als jonge muzikant starstruck door grootheden als O’Rourke en Sakata?

‘Die fase ben ik snel ontgroeid: de mensen die mij liggen willen gewoon muziek maken, net als ik. Akira is 77,
maar die wil gewoon spelen, ook al is het in een café voor weinig geld – hij is ontzettend rock’n’roll. Maar ik speel niet anders met Jim of Akira dan ik met mijn vrienden hier speel. Steely Dan zongen “Sharing the things we know and love with those of my kind”: dat is het helemaal – samen over muziek praten en er blij of verdrietig van worden.’

Heb je nog wensen voor De Kortste Nacht?

‘Ik hoop gewoon dat het doorgaat. We zouden dit al in 2020 doen en vervolgens in 2021 – de nachtmerrie mag stilaan ophouden.’ Geen betere nacht dan De Kortste om dat hoofdstuk af te sluiten.

Ik hou bijvoorbeeld van jazz, maar er is heel veel jazz waar ik absoluut niét van hou. For me music is one: drones spelen of free jazz met Akira Sakata is hetzelfde.

vr 24.06 t/m za 25.06
De Kortste Nacht: Giovanni Di Domenico's Echoism

Gepubliceerd op wo 18.05.22