Roderick Williams & Iain Burnside

Programma

Gerald Finzi
I Said To Love, Op.19b      Thomas Hardy
Benjamin Britten
Songs and Proverbs of William Blake Op.74
Hugh Wood
Isles of Greece Op. 52 (Belgische première)
John Ireland
Summer Schemes                    Thomas Hardy
Ralph Vaughan Williams
Motion and stillness                  Fredegond Shove
Judith Weir
On Terrestrial Things                Thomas Hardy
Ralph Vaughan Williams
The Water Mill                          Fredegond Shove
Francis George Scott
The Deil o’ Bogie                   tr. Alexander Gray
Empty Vessel                        Hugh MacDiarmid
The Old Fisherman                George Campbell Hay
Im Tiroler Wirtshaus              Georg Britting

Bariton Roderick Williams en pianist-presentator Iain Burnside werken niet voor het eerst samen. Ze waren eerder al samen te horen in de Wigmore Hall en op 'BBC Radio 3', waar ze samen verschenen in Burnsides show 'Iain Burnside's Voices programme'. In hun liedprogramma staan de teksten van Thomas Hardy en William Blake broederlijk naast elkaar. Hoewel beiden zéér Brits zijn, is er nauwelijks een groter literair verschil denkbaar dan dat tussen Hardy en Blake. Hardy is de negentiende-eeuwer die begon als schrijver van pastorale gedichten en later richting positivisme evolueerde. Blake staat bekend als achttiende-eeuws genie en koortsachtig visionair, die net als schilder/dichter Dante Gabriel Rossetti tot de pre-rafaëlieten behoorde.

Benjamin Britten is wellicht de meest begaafde en originele stem in Engeland sinds zijn barokke collega Purcell. Van hem zingt Williams de schitterende cyclus 'Songs and proverbs of William Blake'. Vaughan-Williams is dan weer een beroemde exponent van de Britse laatromantiek. Voor velen wordt het evenwel een sprekende kennismaking met de begin twintigste-eeuwse conservationist Gerald Finzi - die Vaughan-Williams als mentor had - en diens bundel 'I said to love'. Tekenen voor nog meer zettingen van Hardy: de Britse impressionist John Ireland, een typische miniaturist die zich nooit voor grote vormen interesseerde, Judith Weir, de enige vrouw in het gezelschap en de voortreffelijke chambrist Hugh Wood.