Kraakpand #2 met Silver Junkie & Balthazar

De voorbije jaren stonden in de Handelsbeurs heel wat grote namen op het podium. Ze hebben één ding gemeen: ooit zijn ze klein begonnen. ‘Kraakpand’ stelt één keer per maand het Ha’-podium open voor beloftevolle muzikanten. Reizende ster in wilde rock, klassieke muziek of iets compleet anders? Stuur een demo naar onze programmator Michael Joostens (kijk in de nieuwsflash voor meer info) en misschien staat jouw naam binnenkort op de Ha’-kalender!

The Nico van Gendt Project
Nico van Gendt studeerde dit jaar als enige drummer af aan de Antwerpse Jazzstudio. Als eindwerk schreef hij een drie kwartier durende set samen. Het bleef echter niet bij deze ene compositie. Samen met een zestal bevriende muzikanten laat hij nu ook het grote publiek van zijn creaties proeven. ‘Experimentele jazz met een poprandje’ benadert de omschrijving, maar de muziek is zo rijk en vol dat labels te beperkend zijn. Zeker is wel dat ‘The Nico Van Gendt Project’ een must is voor elke laid-back genieter.

Silver Junkie
Op zijn 35ste besloot Tino Biddeloo zijn leven te wijden aan kunst. Met inspiratiebronnen als Tom Waits, Nick Cave, 16 Horsepower, Baudelaire, Gainsbourg en Jaques Brel op de achtergrond, ontstond Silver Junkie. Een stem die door merg en been gaat, prachtige lyrische teksten, zweverige, sobere muziek vol kleine verrassingen… Silver Junkie verleidt en doet verlangen. Of zoals ze het zelf verwoorden: “Tino Biddeloo omringt zich met wolven, hoeden en dampende sigaretten om je mee te nemen naar de vlakten van schoonheid en levenskunst.”

Balthazar

Balthazar won in 2005 de nationale editie van Kunstbende en werd eerste op Westtalent. Eerder dit jaar veroverden ze de publieksprijs op Humo’s Rock Rally. Hoewel de gemiddelde leeftijd van de groepsleden slechts 18,5 jaar is, schieten ze als een pijl uit een boog richting nationale roem. Ze hebben ze de succesformule gekraakt: een breekbare, hese stem doet het altijd en de stemmige piano en emotionele viool geven hun nummers een heerlijk dramatische ondertoon. Zelfs de stevige rocknummers drijven op dromerige tragiek. Balthazar wekt een vreemd opgewonden-melancholisch gevoel op. Een fijne ervaring, zowel voor de groep als het publiek.