Het Collectief: 'Ives, Antheil & Korngold'
Do 01/03/2012
Deze activiteit is afgelopen. Op deze pagina vind je reacties over het concert.
| Artiest | Het Collectief |
|---|---|
| Tags | klassiek, seizoensselectie, muziek in context |
| Datum | do 01/03/2012 |
| organisatie | Handelsbeurs Concertzaal |
| locatie | concertzaal |
| uur | 20:15 |
| INLEIDING | 19:15 (foyer) |
| programmaboekje | klik hier om te openen |
ProgrammaG. Antheil (1900-1959) C. Ives (1874-1954) E. Korngold (1897-1957) |
Het Collectief laat horen hoe de Nieuwe Wereld vers bloed pompt in een Europese traditie. In het gevoelvolle Pianotrio blikt Ives terug op zijn jaren op de campus in Yale. Hilarisch is het middendeel TSIAJ, waar een polytonale montage van volksliedjes de uitgelaten sfeer oproept van gekscherende studenten op een vrije namiddag. Antheils unieke futurisme gaat heel wat verder. Geïnspireerd door machines en kubistische kunst laat de ‘Bad Boy of Music’ een mechanisch hakkende piano rollebollen met een koppig doordeunende viool. Naast Amerikaanse melodieën halen ze daarbij ragtime door de mangel. De Suite opus 23 bewijst dan weer dat voor Korngold een nog veel grootsere toekomst was weggelegd dan filmcomponist in Hollywood. Het laatste Weense wonderkind componeert somptueus laatromantisch, maar dan met spelend gemak en met een naturel als een 20ste-eeuwse Mozart. Hoogtepunt is de Groteske, een duivels perpetuum mobile met in het hart een wonderzoete verrassing. Korngolds meesterwerk neemt zijn tijd, maar als toehoorder geniet je dankbaar van elke seconde. Lees het interview over dit concert met Collectiefpianist Thomas Dieltjes in Handelsbeurs Magazine #2 op p. 6-7 |
Dit concert maakt deel uit van de reeks 'Muziek in context'. Je kan dit concert het hele seizoen lang voordelig aankopen via de kortingformule ‘Klassiek à la Carte’.
PROGRAMMABOEKJE
'Twee Kwajongens en een Abrikozenboom' door Bart Bruggeman
Geschreven door Bart Bruggeman, 2 maanden geleden
Coda
(aansluitend op de programmatekst Twee Kwajongens en een Abrikozenboom)
Elk op hun manier leveren Ives, Antheil en Korngold de geluidsband bij de spurt van de VS naar wereldoverheersing. Er tekent zich echter een scherpe tegenstelling af tussen Oude en Nieuwe Wereld. Beide Amerikanen hebben een opvallend concrete, wereldse en democratische kijk op muziek. Die is voor hen een heel rechtstreekse weerspiegeling van de waargenomen werkelijkheid, zodat de scheidslijn tussen muziek en buitenwereld vervaagt. Europese componisten daarentegen – vernieuwende evengoed als Korngold – blijven door alles heen verknocht aan een bijna ascetisch elitair ideaal van ‘absolute muziek’, of althans muziek als een andere, gesublimeerde realiteit, een heiligdom te betreden door ingewijden. Vandaar dat Korngold bijvoorbeeld zijn filmpartituren mordicus zal opvatten als “opera’s zonder zang”. Maar hoog en laag, binnen en buiten vloeien nu eenmaal door elkaar op het nieuwe continent. Waar Europa consacreert, gooit Amerika de deuren open. Het hoeft geen betoog dat latere Amerikaanse boegbeelden als Cage, Partch en Reich bovenstaande principes tot het uiterste zullen doordrijven. Zo ver strekken blijkbaar de gevolgen van al dan niet geloven in transsubstantiatie.