De Held + Lieven Tavernier
Do 16/02/2012
Deze activiteit is afgelopen. Op deze pagina vind je fotoverslagen en reacties over het concert.
| Artiest |
De Held |
|---|---|
| Tags | song |
| Datum | do 16/02/2012 |
| Organisatie | Handelsbeurs Concertzaal |
| Locatie | Concertzaal |
| Uur | 20:15 |
De Held
“Ik ben aan deze plaat begonnen in november 1998.” zegt De Held, die geboren is als Jo Jacobs. November 1998. Dat is een eeuwigheid geleden. Dertien jaar en vijfduizend dolle dagen vol wispelturigheid later zijn ze er eindelijk: 13 liedjes. Ze zijn zo broos en zo teder dat ze lijken te zweven. Ze zijn op het juiste moment uit de lucht geplukt door Gaëtan Vandewoude van Isbells. Ze zijn uit het leven gegrepen van een doordenker uit de binnenlanden van Limburg.
De Held maakt donkere slaapkamermuziek maar met lichtpunten. Denk: Toon Hermans ontmoet Mark Everett (Eels) op een herfstige dag. Hij brengt ze tot u met Raf Ilsbroekx (Bonfire Lakes, Familie Segers) en Niels Hendrix (Buffoon, Fence, The Shovels). Zijn titelloze debuut ligt net in de rekken. De single Typisch Belgisch Weer is tijdloos.
Lieven Tavernier
CD-presentatie: witzand
De geschiedenis van Lieven Tavernier is voor het Gentse publiek gekende stof. De man van De eerste sneeuw en De fanfare van honger en dorst was in een rechtvaardige wereld al lang wereldberoemd. Maar de Gentse kruising van John Prine en Bob Dylan is veel te bescheiden voor deze wereld.
Lieven Tavernier bracht nog maar 4 cd’s uit (Doe het Licht, Ilja, Niet Voorbij en Wind en rook). Voor zijn vijfde cd zocht hij naar een nieuwe sound. Het is een publiek geheim dat Lieven de helft van zijn opnamebudget besteedde aan koffies in de Mokabon waar hij bleef piekeren over hoe hij ditmaal z’n nummers zou verpakken. Op een blauwe maandag deelde hij er de tafel met Koen Gisen (producer van onder andere The Bony King of Nowhere en werkzaam bij An Pierlé & White Velvet) die hem meelokte naar zijn studio ‘La Patrie’.
Op Witzand gaat Tavernier eindelijk elektrisch maar dan niet zoals Dylan destijds met een middelmatige bluesband. Op de plaat hoort u vooral Koen -die bijna alles bespeelt en een geniaal klankentapijt weeft- en de zanger zelve die nog nooit zo zelfverzekerd klonk. Voor de eerste keer geen enkele twijfel in de stem en songs met een ondefinieerbare sfeer die onmiskenbaar refereert naar het producerswerk van Daniel Lanois. Lieven Tavernier is het best bewaarde geheim onder de Nederlandstalige singer-songwriters. Hoe lang kan je een geheim bewaren?
> Luister naar De Boodschapper van Lieven Tavernier
> Beluister het interview met Lieven Tavernier op Radio 1
Geschreven door bart stallaert, 3 maanden geleden
Heel mooie songs en een impressionante sound, zonder twijfel. "maar dan niet zoals Dylan destijds met een middelmatige bluesband." ... ik weet niet wie dat geschreven heeft maar een band met de legendarische Mike Bloomfield op gitaar bestempelen als "middelmatig" vind ik redelijk kras uitgedrukt.